Jak mało   14 comments


Jak mało do szczęścia nam potrzeba.

Wystarczy fakt, że żyjemy, że jesteśmy bezpieczni, że nasi bliscy są bezpieczni. I to jest prawdziwy powód do szczęścia. Omijają nas okropności wojny, pracujemy i żyjemy w czasach pokoju. Czasem tylko, jak bolesny cierń, wedrze się w naszą codzienność choroba kogoś bliskiego.

Jak mało nam potrzeba do uczucia szczęścia. Cisza w zieloności drzew, słońce na spokojnym błękicie nieba, widok sadu i pola, spokój i brak pośpiechu.

Jak mało i jak wiele…

Posted 29 Lipiec 2012 by podsosnami in Mój kawałek świata

Tagged with ,

14 responses to “Jak mało

Subscribe to comments with RSS.

  1. Święte słowa, kochana!

  2. Piękne, pieknie … cudowne

    Witam😀 I pozwole sobie troszkę popodgladać i poczytać . Moge ?

  3. 🙂
    Buziaki od nas:)
    I uściski:)

    Ps. A komary nadal som???

    • No som…😦
      Ale zamówiłam już odstraszacze bez trucizny, ha!
      Franciszek nawet mógłby je stosować!😀
      I po ukąszeniach też zamówiłam! Poszukaj, Mosbito się nazywa, nie zawiera żadnych paskudztw tylko lawendę i wyciąg z oczaru, same zioła!

  4. To o czym piszesz to wcale nie mało, to dla mnie rzecz nie do osiągniecia.
    To moje marzenie. Cisza to dzisiaj tylko pojęcie. Spokój- gdzie on jest

  5. To nie czas, to ludzie, którzy nie ogladając się na innych, zatruwają nam życie np: urządzając pod oknami place manewrowe- czynne każdego dnia od 6- 22 giej itp.
    Pięknie i błogo u Ciebie. Zazdroszczę spokoju. Łączę pozdrawienia.

  6. To jak przetestujesz ten cud-środek, wystaw mu recenzje:)

  7. Gdyby tylko człowiek (czyli ja…) umiał się cieszyć z tych – naprawdę przecież dostrzeganych i docenianych codziennych szczęść, bez strachu, że tak niewiele potrzeba, by wszystko stracić… Ale staram się:))) Pozdrowienia półmetkowo – wakacyjne:)

  8. Jak zwykle przepiękne zdjęcia, które pokazują jak cudnie jest u Was.
    Pozdrawiam .

  9. siedzę przy komputerze Asi i cós mi się „kitra” . Jeszcze raz pozdrawiam.

  10. jak to się stało, że wcześniej tu nie trafiałam a przecież zaglądamy do tych samych blogów🙂
    Cudnie u Ciebie, atmosfera jak w domu, co ja gadam jak u pana Boga za piecem albo u mojej Babuni kiedyś…. las, łąka i ogród pełen zapachów owoców i warzyw. Próbuję u siebie trochę tego stworzyć ale to podmiejska wioska i nie ma takiego klimatu. Tego trzeba człowiekowi a nie kurortów, hoteli *** i tłumów ludzi. Spokoju i ukojenia stresów dnia codziennego…
    Oczywiście pobuszowałam po galerii, zachwyciłam się stodołą! i zaraz pobiegłam do męża z wiadomością o planach na następne wakacje…może sie uda ??? W tym roku trzeba było zrezygnować. Cóż chciało sie zbudować dom to wakacje raz na jakiś czas a nie co roku.

    pozdrawiam i bedę zaglądać.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

%d bloggers like this: