Ile wiesz o swoich Dziadkach?   6 comments


Na pewno zauważyliście, że dzisiaj jest to już drugi post. Poprzedni zawiera opracowanie historii naszej rodziny, więc na pewno rozumiecie, dlaczego zabezpieczyłam go hasłem.

Jutro Dzień Babci, zaraz potem Dzień Dziadka.

Pamiętacie Ich…?

Znacie Ich historię…? Warto sięgnąć do tych czasów, kiedy Oni byli dziećmi bądź nawet jeszcze wcześniej i zapisać sobie opowieści rodzinne – dopóki jeszcze są w rodzinie osoby, które takie rzeczy pamiętają. Warto zbiory rodzinnych fotografii przetransponować do postaci cyfrowej, aby nienaruszone mogły przetrwać jeszcze bardzo długo i aby łatwo każdy w rodzinie mógł swoją kopię dostać.

Ja pamiętam moją Babcię Zosię, która NICZEGO ode mnie nie wymagałą, choć w dzieciństwie u Niej mieszkałam i Ona mnie wychowywała. Ale nie wymagała – tylko bardzo kochała. Do dziś jest najjaśniejszym wspomnieniem, najukochańszą osobą mojego dzieciństwa.

Babcia Magdzia – niezwykła osoba, która straciła męża na samym początku wojny, musiała sama przez wojnę i potem utrzymać i wykształcić pięcioro swoich dzieci. Niezapomniana dyplomatka rodzinna, płomień, który scalał zawsze całą rodzinę, dzieci i wnuki wokół siebie.

Jej mąż, Dziadek Wacław…  Przedwojennego formowania człowiek, który nie uciekł z kaźni gestapowskiej, bo strażnikowi, który go wypuścił na pożegnanie z rodziną (wiedzieli, że pójdzie na rozstrzelanie, zginął zamordowany w Piaśnicy, Golgocie Kaszub) dał… słowo honoru, że wróci. Było dość czasu, by się przygotować i uciec z rodziną, ale – dał słowo…

Pamiętajmy o naszych cudownych Babciach i Dziadkach. Bardzo chciałabym, aby kiedyś moje wnuki myślały o mnie z taką miłością, z jaką ja myślę o Nich…

Poniżej Babcia Zosia i Babcia Magdzia z Dziadkiem Wacławem. Tak bardzo mi Ich brak… 😦

Babcia Zosia

Ślubne Magdaleny i Wacława

Advertisements

Posted 20 Styczeń 2013 by podsosnami in Mój kawałek świata

Tagged with , ,

6 responses to “Ile wiesz o swoich Dziadkach?

Subscribe to comments with RSS.

  1. Ja byłam związana tylko z jedną Babcią. Jeden z dziadków zmarł w roku mojego urodzenia, drugi po Pawiaku chorował i chyba nigdy nie zapamiętał mojego imienia. Jego żona a moja babcia jakoś za nami nie przepadała.
    Zdjęcia takie podobne do zdjęć mojej rodziny…..
    To ważny dzień, przypominam o tym mojemu dziecku, które ma lepsze wspomnienia 🙂

  2. Ciocia, jestem pewna, że jak już dorobisz się wnuków to będziesz dla nich cudowną babcią. Ja za to mam nadzieję, że Misiek będzie tak kochany przez obie babcie jak ja byłam przez babcię Wandzię. Tak strasznie mi jej brakuje. Żałuję, że nie miała okazji poznać swojego prawnuka i że odeszła w sumie dość wcześnie. Cieszę się, że Misiek jak będzie w tym najgorszym wieku (14-18lat) będzie miał dwie babcie i dwóch dziadków. Ja nie miałam już żadnego kiedy mi było potrzeba porozmawiać. Ale na szczęście są wspomnienia. Zresztą mimo, że nie jestem wierząca czuję opiekę babci nade mną.

  3. Wszystkim babciom i dziadkom z okazji ich święta wszystkiego najlepszego:)

  4. Niesamowite historie… Właśnie to podziwiam w ludziach z „poprzedniej epoki”. Słowo było droższe od pieniądza. Piękne fotografie…

  5. UWIELBIAM stare rodzinne zdjęcia. Od dawna chodzi mi po głowie zrobienie kroniki rodzinnej, ale ciągle czegoś mi tam brakuje.
    A ja nie wiem, jakie hasło należy wpisać, by przeczytać poprzedni wpis:( Swojego żadnego nie ustalałam…

  6. Poprzedni wpis jest tylko dla rodziny, dlatego zabezpieczony hasłem. 🙂

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

%d bloggers like this: